Grup Dinamiği, Sağaltım ve Tedavi Üzerine

Grubumuzun Sağaltıma İhtiyacı Var

Bizim sosyal demokrasimize ve özelde WhatsApp grubumuzun kendi grup dinamiğine gelince, sağaltım (iyileştirme) işlerini yapacak insanlara ihtiyacımız var. Bunu en iyi, bu konularda deneyimi olan, kimi bilimsel, kimi sözel, kimi pratik birikime sahip insanlarımızın yararlı bilgilerini buraya aktarmasıyla yapabiliriz.

Grup, Tebrik Yeri Değildir

Bir de şu kişisel ve parti reklamları meselesi var. Kişilerin eskiden bayram kartlarıyla özelden yazdığı şeyleri, sanki tüzel bir kişilikmiş gibi (parti ya da şirket başkanı gibi) burada paylaşması doğru değil; burası tebrik yeri değildir. Bunları kendi Facebook sayfanızda hayranlarınıza ya da sevdiklerinize gönderin. Burası ortak paydada buluşmak, bir kültür yaratmak ve insanların ortaya çıkardığı güzel ve değerli şeyleri paylaşmak için oluşturulmuş bir yerdir; özel bir alan değildir.

Kişiler birbirini tanıyorsa tebrik mesajlarını özelden atabilir. Ancak herkesin tanıyabileceği kişilerle ilgili temenniler olursa mesaj insanlara ulaşır. Yoksa ben de yaptığım gibi bu tebrik mesajlarını ve boş, anlamsız resimleri siliyorum; bunlar kendi telefonumuzun hafızasını da dolduruyor.

Kendi Fikrinizi Yazın

Herkes okuryazardır ama yazar değildir; insanlar daha çok okur olduğu için yazarlığı beceremeyebilir. Bunun için yapılması gereken şu: Söyleyecek bir şeyi olan, elindeki telefonla o konu hakkında bilgi toplayıp kendi söyleyeceklerini bu bilgilerle yoğurursa ortaya özgün fikirler çıkar. Yoksa bir başkasının yazdıklarını aktarmaktan öteye geçilemez. Oradan buradan alıntı yapmak, okulda kopya çekerek sınıf geçmeye benzer. Başkasının anlattıkları bizi tam bağlamaz; insan kendi yönünden anlatırsa meramını daha iyi anlarız. Biz de kendi yönümüzden anlatmalıyız.

Üretmeyen Topluluk Tüketime Mahkûmdur

Grubun bize bir çıkarı olmalı; gruptan ne beklediğimiz, gruptaki insanların deneyimleri, birikimleri ve bize iletecekleri bir şeyler olmalı. Herkes üretebilir, ama insanlar hep tüketerek yaşıyor; üretime gelince kimse elini taşın altına koymuyor. Üretim yapmayan toplum ve topluluklar tüketerek yaşamaya mahkûm edilir. Bu da başkalarının, üretim yapanların artıklarıyla, onların biçimlendirdiği ve izin verdiği kadar, bir zindanda beslenmek demektir (mahkûmlar gibi; dört duvar olması gerekmiyor).

Bu nedenle gruplarımızın kendilerini yaşatmaları için üretim yapmaları gerekir. Herkes kendi çıkarlarını ve dolayısıyla ortak isteklerini anlatırken bir ortak payda yaratılır; bu da grup dinamiğini oluşturur. İyi bir grup üretim yaparsa ayakta kalır; yoksa bir Facebook sayfası gibi sulu zırtlakların ve sırtlanların arenasına dönüşür. Hepimiz boş beleş şeyler paylaşarak birbirimizi avutmuş oluruz ki bu, zaman öldürmenin en büyük yöntemidir. Bu, insanların zamanını çalarak iktidardakilerin ekonomik payın büyüğünü sizden çalmak için yarattıkları bir kılıftan başka bir şey değildir. “Oyala, mayala, götür” iktidardakilerin yöntemidir.

Hangi Kurdu Beslersen O Kazanır

Ne ekerseniz onu biçersiniz; ekmezseniz hasat yapamazsınız. İnsanda iki kurt vardır: bir iyilik kurdu, bir kötülük kurdu. Bilin bakalım insanda ya da insanlıkta hangi kurt kazanır? Bilen bilir ama uygulamaz. Kızılderili sözüdür: “Hangi kurdu beslersen o kazanır.” Kötü kurdu beslerseniz çocuklarınızı ve çevrenizi savaşçı, kan dökücü yaparsınız; iyi kurdu beslerseniz insanlığa eserler bırakırsınız. Güzel eserlerinizi bekliyoruz.

Herkes, eser miktarda da olsa, büyük bir eserdir. Hayatta kalabilmişse kendine bir tecrübe ve bir yol çizmiştir. Hani derler ya: “Bir yolun varsa göster, geçelim.” Yollarınızı ve deneyimlerinizi paylaşın; yolun yoksa başkalarının izinden gidersin.

Bademcik ve Kantaron Yağı: Ocak Kültürümüz

Biraz da kişisel sağaltımdan bahsedelim. Küçük bir kızım var; sütten başka bir şey içmiyor. Biraz bir şeyler yiyor, sonra karnı doymayınca “Süt istiyom!” diye bağırıyor; eskiden ağlardı, tabii şimdi dili çözüldü, konuşuyor. Annesi, “Bademcikleri şiş, onları aldırmamız lazım” diyor; tabii kendisi de aldırmış ya. Geçen gün miniğim elime ışığı verdi, boğazına baktım. Yazın ortasına geliyoruz, farenjitlerimizin azaldığı bir zamanda kızımın bademcikleri kıpkırmızı. Hanıma kızdım: “Neden bakmıyorsun, bir de hemşire olacaksın, yarım doktor sayılırsın” falan filan. Araştırmaya başladım; en yaygın öneriler yiyeceklerle ilgiliydi: Şunu iç, şunu ye, bununla gargara yap. Bu çocuk nasıl gargara yapacak, ona bir şeyi kolaylıkla içirmek mümkün mü?

Simav’da mobilyacılık yapan Tuncelili bir dede vardı; büyük oğlumla yanına uğradıkça “Gelsin, boğazını biraz ovayım” derdi. Çocukken ben de bademciklerim şiştiğinde bilerek bilmeyerek ovalardım. Kayınvalidem de “Bizim de ninemiz boğazımızı ovalayıp boynumuza bir şeyler sarardı” dedi. Tabii benim kafada bir şey zınk etti. Düşündüm taşındım; şimdi miniğimin boğazını, uykuya daldığında zeytinyağlı kantaron yağıyla ovalıyorum. İyi mi geldi? Evet.

Bu yöntemleri her birimiz büyüklerimizden öğrenip kendi yaşantımızda faydasını görmüşüzdür. Sağlıkla, adab-ı muaşeretle ilgili bilgisi ve ilgisi olan varsa insanlarımıza kültür olarak aktarabilir. Bu yöntemler, bizi 10 bin yıldır ayakta tutan gelenek göreneğimiz, eski ocak kültürümüzdür. Büyük aileler parçalanınca gelenek göreneklerimiz ve bu ocak kültürü kendini geliştiremeden yok olup gitmek üzere.

Doğu nasıl akupunktur gibi kendine özgü ayakta kalma ve sağlıklı yaşama yöntemleri geliştirmişse, bizim toplumumuz da daha 50 yıl önce, kapitalizm iliklerimize kadar işlemeden, kışla ve mahalle kültüründe bunlarla yaşardı. Ne ağrı kesici ilacımız ne mide koruyucumuz vardı. Hasta yalıtılır, ona ayrı bir özen ve ihtimam gösterilir, tüm toplum onu iyileştirmek için seferber olurdu; herkes hasta görmeye giderdi.

Deneyimlerinizi Paylaşın

Siz de kendi yaşam deneyimlerinizi anlatın ki herkes her şeyi kendisi tecrübe etmeden, sizin tecrübelerinizden (antikorlarınızdan; şimdi tecrübeli hastaya böyle diyorlar) faydalanalım. Sözlü kültürdeki gibi el vermek, çırak yetiştirmek azaldığından toplumumuzun hafızasında artık yazılı kültürle bilgi birikimi yapalım.

İbrahim Spnclr

About admin

Check Also

Ayvalık seyir tepe ve Cunda Adası 4

Ayvalık seyir tepe ve Cunda Adası

  Cunda Adası (resmi adıyla Alibey Adası), Balıkesir’in Ayvalık ilçesine bağlı, Ayvalık koyundaki irili ufaklı …

Bir yanıt yazın

Bu site istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanır. Yorum verilerinizin nasıl işlendiğini öğrenin.