Osmanlı’nın Halifelikle Yükselişi ve Çöküşü, Darülharp Siyaseti

Osmanlı’nın Halifelikle Yükselişi ve Çöküşü

Yavuz Selim ile halifelik makamı Osmanlı’ya geçerken Mısır âlimleri de fetva makamıyla, görüş alma ve dine uygunluk gibi gerekçelerle din adamını siyasi iradenin, yani padişahın üstüne konumlandırmaya başlar. Böylece padişah, eylem ve işlemlerinde dinî otoritenin gölgesinde kalır; gücü ve iradesi sınırlanır.

İslam dünyasında hilafetle birlikte uhrevi otorite iktidara ortak olur. Siyasi güç karar alacağı zaman fetvayla dinî otoriteden icazet almaya başlar. Padişah İslam dünyasında güç kazanmaya çalışırken dinî otorite güç kazanıp siyasete yön vermeye başlar; iktidara yakın tarikatlar güçlenir.

Bu dönemde Osmanlı’nın toprak kazanma ve genişleme stratejisi ile askerî yapısı bozulmaya başlar. Mezhep savaşları, Şii ve Alevi düşmanlığı ile Safevi Devleti’ne karşı Sünni ve Mevlevi tarikatlar güçlenir. Doğu’ya dönük yapılanan Osmanlı’nın savaş ekonomisi Sünni mezheplerin hizmetine girer.

Osmanlı, Batı’daki “küffara” karşı savaş yerine yüzünü Doğu’ya dönüp Doğu ile meşgul olurken Batı’da savaşları kaybetmeye başlar. Kaybedilen savaşlar yüzünden saray, İpek ve Baharat yolu dışında savaş ganimeti ve yeni vergiler alamaz; gelirleri azalır. Fetvanın bir ürünü olan kardeş katli ise başka bir yıkım getirir.

Saray bürokrasisi kimden yanaysa onun padişah olması ve zayıf mizaçlı padişahların tahta çıkması sarayın otoritesini zayıflatır. Kişiliksiz, hatta deli padişahların tahta geçirilmesi, savaşçı ruhunu kaybeden padişahlarla saray çevresini Lale Devri gibi zevk ü sefaya düşürür.

Otoritesini kaybeden ve isyancıların eline düşecek kadar güçsüz kalan Osmanlı hanedanında vezirlerin güç kazanmasıyla birlik bozulur. Mısır Valisi Kavalalı Mehmet Ali Paşa kendi hanedanlığını kurarken Osmanlı’nın bir valisiyle savaşacak gücü bile kalmaz; tarikatlar ve fetvalarla geriye gider.

Oysa Batı, Amerika’ya doğru yelken açarken yeni kıtalar keşfeder. Deniz yoluyla Doğu’ya giderek kara yoluna alternatif bir yol bulur ve Osmanlı’nın İpek ve Baharat yolu üzerinden elde ettiği gelirler azalır. Osmanlı’da ise Sünni mezhepler eliyle ruhban sınıfı ve tarikatlar iktidarı yönlendirir.

Osmanlı, Batı’nın gelişme dinamiğinin dışında kalarak Doğu despotizmine ve Doğu mistisizmine boğulur. Batı ise buharı, yeni yolları ve yeni kıtayı bulur; Amerika’dan getirdiği altınlarla şehir efendileri, merkantilizm aracılığıyla burjuvaziye sermaye sunar. Osmanlı ise savaş kaybettikçe gelirlerini yitirir.

İpek ve Baharat yolunun değerini kaybetmesiyle bu gelir de azalmaya başlar. Eşraf ve ayan tarım gelirlerine kalırken yedek akçenin azalmasıyla askerin bakımı ve gelişimi de geriler. Osmanlı, Batı’da Pasarofça Antlaşması ile ilk büyük yenilgisini tadar; Batı ise askerî yatırımlarını artırır.

Batı’nın dinamikleri Avrupa’yı geliştirirken Osmanlı, hilafetle birlikte özellikle Mısır’dan gelen âlimlerin ve fetva makamının padişahın üstüne yerleşmesiyle eski gelişme dinamiklerinin hepsini kaybeder. Silahları eskir; rasathanenin kapatılması iç politikada reformların önünü keser.

29 Eylül 2026

Kimse Duymadı

Eskiden başbakanın önüne yazar kasa atan esnafla basın yeri göğü inletmişti. Şimdi bir polis emeklisi “Geçinemiyorum” diyerek, hem de Anayasa Mahkemesi’nin önünde kafasına sıkarak intihar ediyor. Ne basın duydu ne mahkeme ne de polis; ne de çam ağacı. Herkes korkudan kafasını ininden çıkarmıyor.

Hırsızlık ve Zenginlik

Hırsızlık babadan evlada geçer.

Fakir, çalmadığı ya da çalamadığı için fakirdir.

Halk değil de belirli bir zümre, üst kadro zenginleşiyorsa bu toplumda üsttekiler çalarak zenginleşiyor demektir.

Bir toplum hâlâ krize tepki vermiyorsa ya esir alınmıştır ya da hâlâ iktidardan bir beklentisi vardır.

Muhalefeti Kendin Ayarla

Ne güzel değil mi? Muhalefeti kendin ayarla: Biri ümmetçi milliyetçi, diğeri Kürt Alevi ve kendini “Dede Piro” diye tanıtıyor. Birini yanına almış, milliyetçilik oynuyor; Kürt Alevisinin karşısında ise yargıyla demokrasicilik oynuyor. CHP’yi, başına üstten atama yaparak soldan ve demokrasiden arındırıyor.

Suçu da suçluyu da kendileri belirleyip kendi yargıçlarına yargılatıyorlar. Kimin tutuklanacağına, ne kadar ceza alacağına troller karar veriyor. İktidar oyunlarına küçük siyasi liderler hamle yapıyor; bürokrasi ezerken yargı kararları uygulatılıyor. Emperyalist politikalar emperyal fonlarla besleniyor.

Denize Düşen Yılana Sarılır

Denize düşen yılana sarılırmış. Depremde çadır satan Kızılay’dan kaçanlar, daha önce ceza almış rakçı şarkıcı Levent gibi para yatırarak “ehven-i şer”, yani kötünün iyisi olan Haluk ağabeylerine inandılar. Devlet de Haluk’u takibe alıp abluka altına aldı, denetimi altında kullandı ve ihtiyaç anında patlattı.

Ahbap huylarından vazgeçer mi? Düne kadar kullandıkları “Ahbap”… Türkiye’nin Irak petrolü meselesinde 1,5 milyon ceza aldığı dönemde Ahbap’a çöktüler. CHP’yi ve laik muhalefeti karalamak için trollerin ağzına sakız verdiler. İktidarın politik manevraları gerçekleri gizleyerek gündemi dolduruyor.

Darülharp Siyaseti

Cumhuriyet’i Darülharp, yani “savaş ülkesi” ilan ettiler. Unuttukları şey şu: İktidar için her şeyi mubah sayan savaş ahlaksızlığını, uzun süre iktidarda kalınca kendi ahlakları olarak halka da taşıdılar. Yandaşları dışında herkesi düşman hukukuyla yargıladıkları için zulmeden oldular.

Sürekli kendilerine yeni düşmanlar yaratarak ideolojilerini ve yaşam biçimlerini ona göre dizayn ettiler: Önce Ergenekon, sonra Kürtler, sonra FETÖ ve şimdi de düşman hukukuyla CHP ve belediyeler. Hepsinde yargıyı araç olarak kullanıp olası rakiplerini suçlayarak hapse attılar ve kendilerini akladılar.

İktidar ve muktedir olmak için düşman gördükleri muhalife karşı her şeyi mubah gördüler. Asıl amaçları sermaye birikimi ve İslam liderliği olduğu için oyunlarına devam ettiler. Batı’nın yaptırımlarına karşı Doğu sermayesine yöneldiler; enflasyonla halktan aldıkları sermayeyle bir üst sınıf yaratarak “yüksek İslam toplumu” ya da İslam kapitalizmi kurmaya, İslam dünyasında yeniden egemen olmaya çalışarak Darülharp politikasını sürdürdüler.

Zalimler Hep Aynı

İslamiyet’te katliamın, kıyımın olmadığı hiçbir dönem yoktur. Ölenlerin adları, şehirler değişiyor; zalimler ve yardakçıları hep aynı. Gücü eline alan, zayıf ve muhalif kim varsa oradan başlıyor. İslamiyet’in yükseliş yıllarında, Peygamber’in torunlarına da katliam yapan bu anlayış her dönem aynısını yapmıştır.

Erken Kalkan Yol Alır

Geç kalan adalet, adalet değildir; geç gelen karar doğru karar değildir. Son düzlükte herkes kazanamaz. Erken kalkan yol alır, erken başlayan döl alır. Eski CHP, 6’lı masa gibi her şeyi son ana bırakırsa kendi yeliyle yine yıkılır; az farkla, ayak oyunları, troller ve bürokrasi oyunlarıyla yine yıkarlar.

70’lik Bunak Siyasetçiler

Bazı ülkeleri 70’lik bunak siyasetçiler yönetiyor. Memuru, emekliyi “iş göremez” diye kenara iterken tüm birikimleri heba eden, kendini bulunmaz Hint kumaşı sanan siyasiler… Biri ABD’nin başında dünya macerasına atılırken diğerleri ele geçirdikleri koltukları terk etmiyor. Vahşi kapital yaşlılarla çalışıyor.

Eşeğin Semerini Dövmek

İktidara gücü yetmeyen, patrona ses çıkaramayan eşeğin semerini döver. İktidarın yolsuzluklarına, yasa ve anayasa tanımazlığına, iktidar belediyelerinin götürdüklerine bakmaz; muhalefet belediyesinin gözündeki çöpü mertek görür. Meğer eski CHP de gizliden kendini aşağı çekiyormuş.

15 Haziran 2026

About admin

Check Also

UZUN SÜRMÜŞ BİR İNTİHAR (80 gençliği)

ahmet arif sayfası UZUN SÜRMÜŞ BİR İNTİHAR…Ali DURGUN -18 Mayis 2010 68 Kuşağı üzerine çok …

Bir yanıt yazın

Bu site istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanır. Yorum verilerinizin nasıl işlendiğini öğrenin.