Saray ve Kurtuluş Savaşı, Tarihe İz Bırakanlar ve Türkçülüğün Dönüşümü

Bilge Adamın Sözleri

Bilge adam: “Tembellik hırsı öldürür, kıskançlık barışı öldürür, öfke bilgeliği öldürür, ego büyümeyi öldürür, şüphe güveni öldürür, korku hayalleri öldürür.”

Tarihi Kim Yazar?

Tarihi sonradan tarihçiler ve siyasetçiler istedikleri gibi yazamaz. Tarihi, araştırıp olguları ortaya koyan tarihçiler yazar; siyasetçiler ise tarih sahnesinde yasalarla, antlaşmalarla rollerini oynarlar. Her istek tarih değildir; tarih, karşıt görüşlerin gerçek pratikteki izdüşümünde yaratılır.

Hepsi Emperyalizmin Artığı

Amerikan faşizminin Kuzey Kore’de yarattığı insan tipi; ABD’nin atom bombasının Japonya’da yarattığı disiplin; Orta Doğu’nun Arap çöllerinde Amerikan rüyasının fildişi kuleleri; Siyonizmin Filistin soykırımı; kelle kesen, recmle kadınları taşlayarak öldüren ilkel İslam… Hepsi emperyalizmin artığıdır.

Yeni Tanrıların Gazabı

Yeni tanrılar, üzerlerine füze atılmasına, cehennem vadisinde yakılıp yıkılmalarına izin veriyor. Her toplum kendi yarattığı tanrıyla biçimlenir, kendini tarif eder. Orta Çağ ilmi, çağımızın bilimine her alanda yenilmiştir. Bu yüzden yeni tanrıların gazabı füze olup atom bombası olup yağar.

Suriye’de iktidar çökerken İsrail teknolojisi Gazze’yi yıkıp yok etti; IŞİD ise müzik aletlerini “Allahu Ekber” diyerek parçalıyor. Müziksiz de yaşanır, bizim tarikatlar gibi defle sallanılır. İslamiyet bir zamanlar insanı müzikle tedavi ederken, Orta Çağ Hristiyanı yel değirmenine, Orta Çağ İslam’ı ise müzik aletine saldırıyor.

Atatürk’ü Kim Sever, Kim Sevmez?

Atatürk’ü düşmanları hâlâ sevmez. Rumlar sever mi? Sevmez. Ermeniler sever mi? Sevmez. Araplar sever mi? Sevmez. Onu sevenler hâlâ Pakistanlılar, Türk cumhuriyetleri ve Trablusgarp’ta birlikte savaştığı için Libyalılardır. Türk’e kim el uzattıysa onlar sever. Rum ve Ermeni, göç ve mübadele yaşandığı için ancak kerhen sever.

Batılılar Anadolu’yu Afrika gibi işgale gelmişti. Emperyalistler hasta Osmanlı’yı parçalayıp bölüşmeye gelmiş, ama direnişle karşılaşınca Fransız ve İtalyan geri çekilmişti. İngiliz ise Yunan’ı kullanarak “hasta adamın” Anadolu halklarını birbirine kırdırmaya, iç savaşa zorlamıştı.

İç savaş, Batı’da olduğu gibi Türk milliyetçiliğini yükseltip canlandırmıştır; ama Türkler kendi içindeki halklara soykırım yapmamıştır. Rum’la Yunan aracılığıyla savaşmış, Ermeni isyanını ise tehcir (göç) yoluyla Anadolu’dan uzaklaştırmıştır.

Cumhuriyet, Osmanlı’nın cihat ve işgal politikası yerine yerinde uygarlaşma, ilerleme ve Türkleşme politikasıyla hem medeniyet hem de uygarlaşma yolunu seçmiştir. İttihat ve Terakki dönemiyle hasta Osmanlı yıkılıp hilafet ortadan kalkarken Anadolu’da Cumhuriyet kurularak yeniden bir Türk devleti yaratılmıştır.

Yarış Devam Ediyor

Her ülke, her millet kendi komünalitesi kadar yükselir. Milletler yükselen değerleriyle popülaritelerini artırmaya çalışırken kendi yaşam döngüleri içinde yükseliyor. ABD’nin Hollywood’una karşı Hindistan Bollywood’u çıkarıyor; Avrupa motoruna karşı Japon motoru, ABD teknolojisine karşı Çin teknolojisi… Yarış devam ediyor.

Gazze’nin Tanrısı Başka mı?

ABD, Suudi Arabistan’dan ve Katar’dan 4 trilyon dolar alırken Filistin bir ekmeğe muhtaç. ABD’nin tanrısı İsrail’in yanında; peki Gazze’nin tanrısı başka mı? Suudi Arabistan’la aynı tanrıya inanıyorlarsa, ya Riyad’ın ya Gazze’nin tanrısı ikiye bölünüp Hristiyanların tarafına geçmiştir. İslam dünyasının kendi kendini inkârı: emperyalistin yanında durmak.

Din: Sömürünün Temel Aracı

Din, sömürü toplumlarında siyasilerin inancı kullanarak yönetmesi ve biat ettirmesi için kullandığı en temel araçlardan biridir. Sömürüyü büyütmek için toplum dinlere ve mezheplere ayrılarak düşman yaratılır. Düşman hukuku uygulanarak hem toplumda cihat ve ölüm kutsanır hem de yandaş asker beslenir.

Konfor Alanından Çıkmadan Güç Olunmaz

Güç oluşturmak istiyorsanız kaçan seçim treninin ardından isyan etmek yerine yeni günün kararlarıyla birlik olmalıyız. Herkes kendi konfor alanından uzaklaşmadan, kendi çöplüğünden salvo atışları yapıyor. Sol demokratlar bir çatı partisinde, sağ demokratlar ise kendi tek parti çatısında birleşmeli.

İktidar, Kürt siyasetine yaptığı gibi liderini içeride tutar, kayyumla belediyeleri alır, üst kadroyla barış oyunu oynar. Seni “düşman terör örgütü” diye görüp parti başkanını içeri atar; zamanında öne çıkmayanı da turp gibi köşeye atar. Sosyal demokratlar, halk içinde seçilmemiş hiç kimseyi iktidara taşımamalı.

Yoksa 25 yıllık iktidarsızlık hastalığından kurtulamazlar. Karşınızda artık devletleşmiş; bürokrasiyi, orduyu ve basını ele geçirmiş, siyasete yargıyla biçim vermeye çalışan bir güç var. Bu güce karşı ancak halka yaslanan, halkın gücünü harekete geçiren liderler ve projelerle kazanılır; ayak oyunlarını da kazanmak koşuluyla.

Saray ve Kurtuluş Savaşı

Eğer Atatürk, İttihat ve Terakki gibi Osmanlı’yı diriltme çabasına girseydi, Çanakkale’deki gibi zaferler kazanırdı; ama saray zihniyeti siyasi olarak onu da tarihin karanlığında kalan paşaların arasına gönderirdi. Osmanlı, yenilenme çabalarına karşı koyarken Meşrutiyet’e bile tahammül edemiyordu.

Saray, kendini ve ailesini ayakta tutmanın derdindeydi. Sevr Antlaşması ile Anadolu’yu, Düyun-u Umumiye adı altında gelirlerin toplanmasını İngiliz emperyalizminin eline bırakmıştı. Mustafa Kemal’in çabalarına destek vermediği gibi idam fermanı yayımlayarak Anadolu’yu kurtarmayı değil, sarayı düşünüyordu.

Saray, padişahlığın ayakta kalması için İngiliz mandasını kabul ediyor, orduyu dağıtarak Batı’nın Rumlara, Doğu’nun bir Ermeni devletine ve Güney’in emperyalistlere paylaştırılmasına rıza gösteriyordu. Kendisi için belki İç Anadolu’da bir muhtariyet verilmesini kabul ediyordu.

Türk entelijansiyası ve ordunun subayları mandaya karşı çıkarak, bağımsızlık bildirgesiyle Anadolu’daki direnişleri örgütleyip Anadolu’yu yeniden Türk yurdu yapmak için işgalcilere karşı savaşırken, Osmanlı sarayı İngilizlerin himayesinde Kurtuluş Savaşı’na karşı bildiriler yayımlıyordu.

Saray, gerici güçleri ve odakları isyana teşvik ediyordu. Mustafa Kemal dış güçlere karşı savaşırken aynı zamanda yobaz, dinci, isyancı çetelerle de savaşıyordu. Saray, hilafet ve siyaset yenilenmeseydi, bugün Afganistan, Irak ve Suriye halklarından çok daha yüksek bir kültür seviyesinde olmazdık.

Bizde de mezhep savaşları din savaşları boyutundaydı; halk birbirine düşmandı, bilim ve teknik yoktu. Üretim karasabandaydı, toplum gelişmeye kapalıydı, eğitim dinci yobazların elindeydi. Saray ve halk ayrı tabakalarda yaşıyor, herkes kaderine mahkûm ediliyordu. Gelişmeye kapalı bu toplumda sanayileşme ve eğitim yok edilmişti.

Atatürk, medreseleri üniversiteye dönüştürerek bilimi ve tekniği geliştirdi; milli eğitim politikasıyla halka eğitim verdi. Kumaş ve şeker fabrikaları kurdu; ordunun ihtiyacı için silah ve uçak fabrikaları kurdurdu. Osmanlı ise savaş giderleri için bankerlerden borç alıyor ve savaşlarda toprak kaybediyordu.

Tarihe İz Bırakanlar

Hallac-ı Mansur’un derisi ilmek ilmek yüzülürken acıdan dönüp inkâr etmedi; düşünceleri bugün içimizde yaşıyor. Pir Sultan Abdal biat etmedi; dostunun attığı gül onu yaraladı, hâlâ aramızda dolaşıyor. Deniz Gezmiş gömleği giymedi, halatı boynuna kendi geçirdi; hâlâ parkalı gençlerin içinde dolaşıyor.

Tarihe iz bırakmayanlar çocuklarına miras bırakır, ama tarihe değil soy kütüğüne yazılır. Tarihi değiştiren, tarihe iz bırakıp yol çizenler ışık tutar; diğerleri ise yalnızca kendine ışık tutar. Tarihsel kişilikler dönüm noktalarında karanlıktaki bir deniz feneri gibi yol gösterir; talihi ve tarihi yönetir.

Türkçülükten Türk-İslam Sentezine

Türkçülük akımı, Anadolu’yu imar etmek ve medeni devletlerle yarışabilmek için modernleşmeye ve laik bir Cumhuriyet kurmaya çalıştı. 1960’ta Osmanlıcılık oynayıp istibdat kurmaya çalışan Menderes darbeyle indirilirken, darbecilikten yükselen A. Türkeş Türkçülük ideolojisini savundu.

Türkeş, sol ideolojiye karşı Türkçülüğü ve antikomünizmi “Dokuz Işık” ilkeleriyle teorileştirdi. Sosyalist hareketin bastırılmasında, sokak çatışmalarında ve illegal yapılanmalar içinde “tipli” gençlerin öldürülmesinde MHP kadroları başrol oynadı. Cuntacılar da sola ve sağa darbeyle karşılık verdi.

Sol hareketlerin devlet terörüyle bastırılması, militanların asılması ve aydınların üniversiteden atılmasıyla sol son kale olarak basına sığındı. Milliyetçilik, antikomünizmden ve solun dağılmasından sonra militer kadrolarıyla devlete sızmaya ve ekonomik teröre başladı; devletin ve emperyalistlerin tetikçiliğini yaptı.

Demokrat, laik aydınlar (Mumcu gibi) kontrgerilla aracılığıyla vuruldu. Bu, yeni BOP projesine hazırlık için “yeşil kuşak” projesi kapsamında solu yıkma politikasıydı. Ecevit sağı ve solu birleştirmeye çalışsa da 2001 krizinde parlamento kendi krizine gömüldü; Adalet ve ANAP çizgisindeki partiler yıkıldı.

Yeni kurulan yeşil kuşağın kadro hareketi hem halk desteğini hem de Batı’nın desteğini aldı; iktidara yerleşme, kapatılma davaları ve RTE’nin başa gelme çabalarıyla mücadele etti. AB uyum yasalarıyla toparlanıp güçlendi; FETÖ ve Türkçe olimpiyatlarıyla genişlemeye başladı. Basın ele geçirildi.

Askerî vesayeti yıkma projesiyle Ergenekon örgütü yaratıldı. Kürtlerle yumuşama politikası Kürt solunu içeri çekerken PKK hendekler kazarak karşı harekâta başladı. Hendeklerden sonra güneye çekilen PKK, Irak ve Suriye üzerinden Kürtleri birleştirmeye çalıştı.

Milliyetçi söylem, sosyal demokratlar gibi muhalefet yaparken Apo’ya ip atmayı savunuyor, iktidara hakaretler ediyordu. 15 Temmuz ve sistem değişikliğinden sonra, 2018 seçimlerinde zayıflayan AKP, MHP ile işbirliği yaptı; FETÖ’den boşalan militer kadrolara MHP kadroları siyasi olarak yerleşmeye başladı.

Böylece MHP’nin Türk-İslam sentezi projesi antisemitizme ve ümmetçiliğe doğru kaymaya başladı. Bu, Türkeş’in Pantürkist ve antikomünist söyleminden kopuşu getirdi. Türkeş’in varisleri partilere dağılırken MHP, Türk milliyetçiliğini ayaklar altına alan partiyle kader birliği yaptı.

İktidar, altta Semitik ticaret, üstte antisemitik söylem yürüttü. Türk birliğini bırakın, Türk devletlerine karşı da Semitik politikalarında ve İsrail’e yakınlaşmasında pragmatist davrandı; iç politikayı dış politikaya tercih etti. Milliyetçiliği ise Türkeş’in çocuklarını mezarından uzaklaştırarak savunuyor.

6 Mayıs 2025

About admin

Check Also

UZUN SÜRMÜŞ BİR İNTİHAR (80 gençliği)

ahmet arif sayfası UZUN SÜRMÜŞ BİR İNTİHAR…Ali DURGUN -18 Mayis 2010 68 Kuşağı üzerine çok …

Bir yanıt yazın

Bu site istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanır. Yorum verilerinizin nasıl işlendiğini öğrenin.